Behang
encyclopedie
Behangen?
Van Apeldoorn Schildersbedrijf
adviseert!
Plakmiddelen - Verwerkingsadviezen
- Vochtbestrijding
Als gas gebruikt men propagas dat een mengsel is van voornamelijk propaan met propeen en kleinere hoeveelheden andere verbindingen. Propaan wordt gewonnen uit aardolie en is een bijprodukt van benzine- en petroleumdistillatie.
Onder gewone druk en temperatuur (15ºC en 76 mm kwikdruk) is propaan een gas. Bij een druk van 8 atm. en 15ºC is het vloeibaar en goed te comprimeren. Het is een reukloos en niet giftig gas waaraan een reukstof ter controle wordt toegevoegd.
Propaan met lucht of zuurstof is brandbaar en explosief. Ook is dit gas zwaarder dan lucht en blijft langs de bodem hangen. Het is daarom van uitermate groot belang dat men alle voorzorgsmaat- regelen ter voorkoming van lekkage, breuk etc. in acht neemt. Lege flessen moet men altijd afsluiten omdat anders nog restanten kunnen ontsnappen met de daaraan verbonden grote risico's.
Tracht ook nimmer door middel van verwarming, de gasproduktie op te voeren.
Zie: Drukregelaar
a. een vinyl bovenlaag
b. een middenlaag van schuimplastic
c. een onderlaag van celstofvoering.
Deze 3 lagen worden door doorgestikte naden bijeen gehouden.
Door de naden ontstaat een kussenvorming waardoor dit materiaal gecapitonneerde vinyl wordt genoemd.
De vinyllaag bevat het motief. De middenlaag met schuimplastic werkt geluiddempend en klimatiserend.
Door de middenlaag is het mogelijk om niet gladde muren met dit materiaal te bekleden.
Gecapitonneerde vinyl is vuilwerend en kan met een vochtige doek worden afgenomen. Het kan niet met aceton, thinner of vlekkenwater worden schoongemaakt omdat hierdoor de vinyllaag wordt opgelost. Voor het aanbrengen van gecapitonneerde vinyl gebruikt men de lijm die door de leverancier is voorgeschreven.
Tevens moet, om een goede aansluiting te verkrijgen, bij één baan de midden- en onderlaag op de gestikte naad worden weggeknipt. De foliestrook die overblijft komt hierdoor over de andere baan te vallen. Het is echter niet mogelijk om vinyl op vinyl met een behangersplaksel te plakken. Hiervoor gebruikt men een speciale lijmsoort. Dit is een kunsthars-speciaallijm en wordt geleverd in een tube met spitse spuitvorm.
Het onderliggend vinyl wordt met deze lijm op ca 2 mm naast de stiknaad ingestreken. Hierna laat men de foliestrook 5 á 10 minuten drogen waarna de bovenliggende foliestrook zachtjes wordt aangedrukt.
Voor het aanbrengen van gecapitonneerde vinyl:
Zie: Verwerkingsadviezen
Ze worden ook wel bouwplaatnagels of plaatnagels genoemd en zijn gegalvaniseerd d.w.z. van een zinklaag voorzien.
Deze zinklaag werd vroeger in een zinkbad aangebracht, tegenwoordig gebeurt dit d.m.v. elektrolyse.
Bij dit proces wordt zinkchloride door een elektrische stroom ontleed in positieve zinkionen en negatieve chloorionen. Bij de stroomdoorgang gaan de zinkionen naar de kathode, waarop dan een zinklaagje neerslaat.
Gegalvaniseerde spijkers zijn in de handel in de lengten van 45 tot 100 mm.
Omdat de behanger met z'n stalen gereedschap meestal in een vochtige omgeving werkt is roestvorrning niet uitgesloten. Vooral resten plaksel bevorderen deze roestvorming. Daarom moet men al het gereedschap na elke werkdag zorgvuldig schoon- en droogmaken.
Wordt het stalen gereedschap enige tijd niet gebruikt dan verdient het aanbeveling dit met zuurvrije vaseline in te vetten om roestvorming te voorkomen.
Hierdoor voorkomt men dat vlekken op het behang worden veroorzaakt. Naast de normale gereedschapskist en de borstels, die men nodig heeft om behang te verwerken, heeft men ook gereedschap nodig om vinylwandbekleding etc. te verwerken. Deze gereedschappen zijn:
lamsvelroller, zachte rubberrol, stanleymes, plastic- of hardboardspatel. Eveneens enkele stevige spelden, plintsnijder en profielkam.
Ze bevat o.a.: 1 slagmes, 1 snijlineaal, 1 behangschaar, 1 hamer, 1 nijptang, 1 stopmes, 1 plamuurmes 6 cm, 1 plamuurmes 10 cm, 1 schietlood, 1 schroevendraaier, 1 duimstok, 1 verstekblok, 1 baguetzaag en 1 nadenroller. Het slagmes, snijlineaal en nadenroller zijn ook los verkrijgbaar.
Deze ondergrond moet eerst worden voorbehandeld zodat een plaksel kan verankeren. Het muuroppervlak kan daartoe:
a. met sterke ammonia en waterproof schuurpapier worden geschuurd. Men schuurt de verf dan z.g.n. "dood" en ruwt het oppervlak enigszins op. Vervolgens de muur met schoon water nawassen.
b. met sterke ammonia instrijken waardoor de verflaag week wordt. In deze weke laag kan men dan grondpapier plakken. Na droging zit het grondpapier vast op de muur.
c. met verdunde ammonia vetvrij maken en met restanten verf schilderen (in de verf schuren). In de pikkende verflaag plakt men dan grondpapier. Deze behandeling komt enigszins overeen met de methode genoemd onder b.
d. met verdunde ammonia vetvrij maken en behandelen met een vochtdichte poreuze laag.
Dit middel is niet nodig om z'n vochtwerende eigenschappen en kan daarom verdund worden toegepast.
De eigenschappen van dit produkt waarborgt een goede hechting op een gladde ondergrond maar brengt wel extra kosten met zich mee. Voor beter werk kan men dan nog grondpapier plakken.
e. met verdunde ammonia de ondergrond vetvrij maken.
Het grondpapier plakken met een plaksel dat een zeer grote kleefkracht bezit o.a. p.v.a. lijm.
Zie: Adhesie, Aanhechten.
Zijn er veel verflagen aanwezig dan moeten deze verwijderd worden. De mogelijkheid is groot dat het plaksel van grondpapier of wandbekleding in deze ondergrond wegschiet waardoor geen hechting mogelijk is. Ook kan, door spanningsverschil, de verflaag achter het behang gaan bladderen.
Als de wand niet te veel verflagen bevat, kan men deze met een voorstrijkmiddel behandelen. Ook wordt wel eens zeer dunne verf, lijnolie met iets siccatief, sterk verdunde lijm of een zeepoplossing gebruikt. Verflagen kunnen, indien deze niet té dik zijn, het beste met water afgewassen worden.
Hierna moet wel worden voorgestreken om het inzuigen van het plaksel te voorkomen.
Zie: Afsteken, Afgevende verflagen
Om gips voor de verwerking geschikt te maken, moeten de gemalen stukken ongebrande gips bij een brandingstemperatuur van ca. 126ºC gebrand worden. De reactie hierbij verloopt als volgt:
2(CaSO4.2H20) 120-180º (CaSO4)2.H20+3H2O^
ongebrande gips H2O gebrande gips.
Doordat wij, voor het verwerken, water aan gebrande gips toevoegen ontstaat het oorspronkelijke ongebrande gips door verstening. De oorzaak van het verstenen, dat ongeveer 20 á 30 min. duurt, komt doordat het water dat tijdens het branden is uitgedreven, weer chemisch gebonden wordt.
Om dit verstenen iets af te remmen kan lijmwater worden toegevoegd. Tijdens de chemische reactie wordt warmte ontwikkeld en de gipsmassa krimpt aanvankelijk maar neemt later in volume toe (uitzetten).
Bovenstaande reactie verloopt tijdens dit proces van rechts naar links.
Voor een groot deel worden ze uit Engeland en Ierland ingevoerd. Ze zijn o.a. onder de namen; Gyproe, Neostue en Gyptex in de handel.
Naast de gewone gipsplaten zijn er ook met een tussenlaag van aluminiumfolie. Hierdoor neemt het isolerend vermogen toe.
De dikte van de platen bedraagt 7,9 en 12 mm en het formaat varieert van 401/2 x 100 cm tot 122 x 366 cm.
Het kan op twee manieren worden aangebracht. In de stucadoorswereld spreekt men van "blauw- òf witpleisteren".
Bij blauwpleisteren wordt een zeer dunne laag over de raaplaag aangebracht. Door deze dunne laag wordt de donkere raaplaag niet geheel gedekt en ontstaat een blauw effect, vandaar de naam blauwpleisteren.
Bij witpleisteren wordt over de raaplaag een dikke egale laag aangebracht.
Wordt aan de pleister te veel gips toegevoegd dan gaat de pleisterlaag opwerken als deze wordt geschilderd of behangen.
Gipspleister mag nooit gefluateerd worden omdat dan giftig fluorwaterstofzuur wordt gevormd. Dit zuur tast de slijmvliezen aan.
Om de kleuren van behang tegen alkaliën van de kalkdelen te beschermen, kan men de muur instrijken met een caseïne oplossing van 1 : 8. Hierdoor ontstaat een bovenlaag van neutrale kalkcaseïne.
Voordat wordt behangen is het noodzakelijk dat de wand met hard grondpapier wordt beplakt waarbij waterarm plaksel moet worden gebruikt.
a. een schuurmiddel.
Hierbij worden glaskorrels op licht henneppapier gelijmd. Glaspapier is vrij scherp maar wordt door het gebruik spoedig stomp en zit snel dicht.
b. een glas en lood imitatie. (Vitrauphanie).
Het is zeer dun transparant papier dat niet doorzichtig is.
Het is aan de achterzijde van een kleeflaag voorzien waarmee het op glas wordt aangebracht.
Voordat we het op de ruit bevestigen, moet deze eerst goed met spiritus en eventueel iets krijt worden schoongemaakt. Het papier wordt precies op maat gesneden.
Papier en ruit worden iets vochtig gemaakt waarna het glaspapier op de ruit wordt aangebracht. Vanuit het midden wordt met een doek of zeem naar de zijkanten gestreken waardoor luchtblaasjes en vocht wordt verwijderd.
Het geheel moet strak zijn aangebracht omdat oneffenheden bij het schoonmaken worden beschadigd.
Het verwijderen van glaspapier is zeer moeilijk. Het beste resultaat verkrijgt men met ammonia of loog. Men moet het schilderwerk dan zeer goed afdekken.
Zie: Schuurmiddelen, Vitrauphanie
Voor ons doel wordt het speciaal gebruikt om scheuren, barsten in een pleisterlaag en naden bij plaatsoorten weg te werken.
Voor het aanbrengen van glasvlies moet de ondergrond gereinigd en goed voorbereid worden. Scheuren en gaten worden gerepareerd en geschilderd muurwerk moet met verdunde ammonia worden geschuurd. Hierna wordt glasvlies, met de meest pluizerige zijde naar de muur gekeerd, in een dikke plamuur- of stevige natte verflaag geplakt.
De baan wordt met een rubberrol, en niet met een borstel, van boven naar onder, steeds in dezelfde richting aangedrukt. Na het aanbrengen moet over het glasvlies nogmaals een laag plamuur of verf worden aangebracht zodat het glasvlies goed is ingebed.
Om glasvlies op maat te maken is dubbelvouwen voldoende waardoor de baan afbreekt. Men moet er voor waken dat glasvezels niet rondvliegen omdat ze een hinderlijke huidirritatie veroorzaken.
Glasvlies kan bij het aanbrengen tegen elkaar gestoten worden. Ook kan men de zijkanten met een staalborstel uitrafelen en elkaar laten overlappen. De uitgerafelde kanten grijpen in elkaar en zijn dan niet meer zichtbaar.
Glasvlies wordt geleverd in rollen van 25-200 m. lengte en op een breedte van 1 meter.
Voor het dichten van naden bij plaatsoorten zijn ook rollen van 10 en 20 cm. verkrijgbaar.
Voor de fabricage van bladgoud worden staafjes gelegeerd goud onder uitgloeien tot banen uitgewalst. Deze banen worden in stukjes verdeeld en door de goudslager in verschillende bewerkingen uitgeslagen. Ze zijn als boekjes of in rollen in de handel. Deze boekjes zijn gemaakt van velijn papier en met rode bolus geprepareerd ter voorkoming van vastkleven.
Het goudgehalte bepaalt onder welke naam een bepaalde soort in de handel wordt gebracht.
Zo onderscheiden we dubbeltoren-, toren-, dukaten-, antimoon-, rozen- obel-, groen-, en oranjegoud.
Het behang wordt groen of bont van kleur waardoor het mooie effect verloren gaat.
Het gebruik van o.a. p.v.a.lijm is hierbij niet toegestaan.
Het is een zeer agressief schoonmaakmiddel. Daarom verdient het aanbeveling voor het reinigen van behang en andere wandbekledingen niet onmiddellijk groene zeep te gebruiken.
In sommige gevallen kan de toplaag van behang beschadigd worden waardoor de eigenschappen achteruit gaan.
Het is belangrijk dat we voor behang een neutrale ondergrond krijgen, dus geen doorslag van de kleurstoffen van oud behang of vuil.
Door het aanbrengen van grondpapier komen de oneffenheden die we met het blote oog niet meer kunnen waarnemen, naar voren.
Bij het gronden wordt het grondpapier aan de ruwe kant rijkelijk met plaksel ingestreken. We doen dit vet omdat een dunne lijmlaag spoedig wegschiet waardoor de kleefkracht verloren gaat. We kunnen het ingestreken grondpapier verwerken als het "rot" is d.w.z. als het week aanvoelt, donker van kleur is en ook aan de achterkant vochtig is. De vellen grondpapier worden steensgewijs (in verband) aangebracht. Hierdoor wordt voorkomen dat de hoeken van 4 vellen grondpapier op één punt samenkomen en loslaten.
De vellen mogen niet met grote overlappingen maar moeten enkele millimeters over elkaar worden aangebracht. Hierdoor zullen na droging geen hinderlijke naden of verdikkingen ontstaan die bij verschillende behangsoorten zeer goed te zien zijn.
Op het einde van de wand mag men niet door de hoek heen plakken omdat het papier tijdens het drogen, als gevolg van het krimpen van papier, in de hoek wordt losgetrokken en een ronde hoek veroorzaakt. Moet grondpapier op linnen worden aangebracht dan moet een harde borstel bijv. een wasborstel gebruikt worden. Hierdoor verkrijgt men vergroting van het raakvlak.
Het snelwekende grondpapier moet goed geborsteld worden om hechting zowel aan de voorkant als aan de achterzijde van de mazen te verkrijgen. Het wordt a.h.w. één met het weefsel.
Om te controleren of goed geschuierd is, moet als het grondpapier droog is, de wafel van het linnen zichtbaar zijn.
Ook mag bij krassen met de nagel het grondpapier niet loslaten. Na het gronden moet het papier de gelegenheid krijgen om te drogen. Tocht moet men daarbij voorkomen omdat hierdoor het grondpapier gaat scheuren. Het overtollige vocht kan d.m.v. ventilatie worden afgevoerd. In het najaar en de winter kan het vertrek enigszins verwarmd worden.
Voor het verkrijgen van goed werk op een linnen ondergrond is het overgronden met rollen grondpapier noodzakelijk. Bij stootwerk kan men gebruik maken van gekleurde rollen grondpapier.
Grondpapier wordt van afvalpapier gemaakt. Hierdoor is het grauwig van kleur. We kennen twee verschillende soorten n.l.:
a. gelijmd, hard en langzaamwekend grondpapier.
Deze soort neemt niet snel water op, omdat bij de fabricage een percentage harsmelk aan de massa is toegevoegd. Deze harsmelk, verzeepte hars, heeft een bepaalde zuurgraad waardoor een licht alkalische ondergrond geneutraliseerd wordt. Hierdoor krijgen we een zekere isolatie en geen aantasting van alkaliën in de kleuren van het behang. Deze soort is dus bijzonder geschikt voor muren.
b. ongelijmd, zacht en snelwekend grondpapier.
Men kan dit laatste controleren door het papier iets met water nat te maken waardoor het onmiddellijk donker kleurt.
Omdat het zacht papier is, is het bijzonder geschikt om op linnen in te schuieren.
Het weke grondpapier moet als een pap in het linnen worden geschuierd.
Ook kennen we nog vloeibaar grondpapier. Dit poeder wordt vroegtijdig aangemaakt om een homogene massa te verkrijgen. De structuur van de ondergrond bepaalt hoe dik vloeibaar grondpapier moet zijn om de poriën te vullen. De laag kan in één keer worden aangebracht.
Bij een grove ondergrond is soms een tweede maal noodzakelijk. Na droging kan geschuurd worden en onmiddellijk worden behangen.
Grondpapier wordt per vel en per rol geleverd.
Het formaat van de vellen is 48 x 58, 50 x 60 en 60 x 70 cm. De rollen grondpapier zijn 10,00 m lang en 56 cm breed.
Vloeibaar grondpapier wordt in verschillende gewichtsverpakkingen geleverd.
Bij het bestellen van grondpapier moeten we de termen uit de papierwereld hanteren. Ze worden geleverd per boek, riem, pak of baal. Een boek grondpapier bestaat uit 24 vel, terwijl een riem uit 20 boek en een pak uit 3 riem bestaat. Bij de bestelling van een baal ontvangen we 60 rollen grondpapier.
Om te voorkomen dat het vocht uit het plakmiddel snel in de ondergrond wegschiet, is het noodzakelijk dat deze platen eerst worden voorgestreken met een verdund voorstrijkmiddel.
Afhankelijk van de grootte van de platen zal ook aandacht aan de naden besteed moeten worden.
Hierna zullen de spijkergaten gevuld moeten worden.
Omdat de platen zeer sterk inzuigen is het raadzaam om te controleren of nogmaals voorgestreken dient te worden.
Zie: Gipskartonplaten
home
| projecten | af-erkenning
| alg.voorwaarden | subsidie-info
| verklaringen | alles
over verf
alles over glas | alles over behang | alles over kleur | 4 seizoenen | links | sitemap | sponsoring | actueel | vacatures | contact
alles over glas | alles over behang | alles over kleur | 4 seizoenen | links | sitemap | sponsoring | actueel | vacatures | contact