Behang
encyclopedie
Behangen?
Van Apeldoorn Schildersbedrijf
adviseert!
Plakmiddelen - Verwerkingsadviezen
- Vochtbestrijding
De oorzaak van deze imitaties moet men zoeken in de kostbaarheid van verschillende materialen. Anderen waren ook zeer moeilijk verkrijgbaar.
Vooral hout en speciaal de zeldzame soorten, is lange jaren een dankbaar onderwerp voor imitatie geweest.
Op het einde van de lge en begin van de 20e eeuw werd door de schilder met een water- of oliesaus hout nagebootst.
Momenteel is dit produkt in verschillende imitaties verkrijgbaar zoals: vinyl op papier en textiel, behang, plakplastic etc.
Ook steen, mozaïek, boomschors en grasweefsel worden als imitatie geleverd in plakplastic, vinyl, behang, etc.
De grondstof lakmoes is een blauwe kleurstof die gemaakt wordt uit verschillende korstmossoorten. Een van deze soorten is o.a. Rocelia tinctoria. Na een chemische bereiding ontstaat uit deze mossoorten een amorf (niet uit kristallen opgebouwd) poeder.
Filtreerpapier wordt met een oplossing van dit poeder geïmpregneerd waardoor lakmoes- of indicatorpapier ontstaat.
Indien we lakmoespapier op een alkalische muur houden, zal dit papier blauw gekleurd worden als de muur óf het papier vochtig is. In een zurige omgeving wordt het rood van kleur.
Op laboratoria van fabrieken gebruikt men ook nog andere indicatoren bijv. phenolftaleïne. Deze indicator wordt in een alkalische omgeving rood en blijft kleurloos in een zurige omgeving.
Congorood dat ook in filtreerpapier geïmpregneerd kan worden, wordt bij zuur blauw en bij alkaliën rood. Dit is juist andersom dan bij lakmoespapier.
Methyloranje wordt rood bij een zuur en geel bij alkaliën. Lakmoespapier is in verschillende vormen in de handel.
Op de verpakking staat veelal een kleurenscala aangegeven zodat men zelf kan waarnemen hoeveel de alkaliteit van de ondergrond bedraagt.
Zie: Houtvezelpapier verwerken
Hiervoor is noodzakelijk dat men een harde borstel en geen vladder o.i.d. gebruikt.
Omdat men een harde borstel gebruikt kan men het grondpapier goed in de mazen van het linnen schuieren.
Hierdoor hecht dit papier niet alleen aan de voorkant, wat als grondlaag onvoldoende is, maar ook aan de zijkanten van de draden.
De wafel van het linnen moet goed zichtbaar worden. Dit is met een borstel met zachte haren niet mogelijk.
Om te controleren of men ook inderdaad goed geschuierd heeft, kan men met de nagel na droging van het grondpapier over het oppervlak krassen. Het papier mag dan niet van de ondergrond loslaten.
Zie: Gronden
Hiervoor is een borstel vervaardigd met lang paardenhaar bijzonder geschikt. Door de cylindrische vorm, poreusiteit en absorptievermogen van paardenhaar kan een flinke, egale plakselfilm worden verkregen. Niet altijd is het noodzakelijk dat een flinke plaksellaag wordt opgebracht. Voor het opbrengen van een schrale laag kan men gebruik maken van een borstel vervaardigd van witte fibervezel.
De aan te brengen wandbekledingssoort bepaalt met welke borstel ingestreken moet worden.
Het gebruik van een blokkwast als insmeerborstel moet ontraden worden. De steel is evenwijdig aan de haren aangebracht waardoor meestal te veel plaksel wordt opgebracht. Een gelijkmatige verdeling is, door de bevestiging van de steel, niet mogelijk.
Op de plaatsen waar de plakselfilm niet gelijkmatig is wordt het papier meer doorweekt. Hierdoor bestaat de mogelijkheid dat vochtkringen of -plekken worden veroorzaakt.
Bij het instrijken van behang moeten we op het volgende letten:
- Het is raadzaam om wandbekleding met goed aangemaakte, zuivere en klontvrije plaksel in te strijken.
- Men brengt een egale plakselfilm aan en laat de insmeerborstel niet op een baan liggen ter voorkoming van vochtkringen.
- De plaktafel moet schoon blijven:
De banen die op elkaar ingestreken worden, legt men aan de buitenzijde van de tafel. De in te strijken baan legt men aan de voorkant waardoor de tafel schoon blijft.
De banen die men één voor één moet instrijken, strijkt men eerst de voorste helft in. Daarna wordt de baan naar de andere zijde geschoven en ingestreken.
- Het tempo van instrijken is afhankelijk van de inweektijd van het te verwerken behang.
Sommige soorten moeten met een dikke plaksellaag, andere moeten meer dan één keer worden ingestreken.
Tijdens het inweken wordt de papiervezel met plaksel omgeven en verzadigd. Hierdoor zet het papier uit en wordt de baan soepel.
Bij de dikkere behangsoorten is het noodzakelijk dat de baan meerdere keren ingestreken wordt. Door de dikte van de papiersoort is meer plaksel nodig om de papiervezel te verzadigen. Men strijkt de baan met tussenpozen in totdat hierop de plakselfilm blijft staan.
Vooral voor de zware papiersoorten zoals b.v. lincrusta is het belangrijk dat men de banen goed laat inweken om een goede hechting mogelijk te maken.
Is de lijmlaag na droging weer met water oplosbaar dan spreken we van reversibel of oplosbaar.
Lost de lijmlaag niet in water op, dan is deze irreversibel of niet-omkeerbaar.
Veelal hebben we te doen met een reversibel plakmiddel.
We maken hiervan ook dankbaar gebruik bij het afstomen van behang. Door stoom en druk wordt de lijmlaag, door het behang heen, opgelost en kunnen we het behang gemakkelijk verwijderen.
Met betrekking tot de wanden zijn er isolatiemiddelen voor:
1. Vochtige ondergrond.
Zoals voor optrekkend grondwater, regendoorslag en condensvorming.
Ook voor water- en vochtkringen, schimmelvorming en alkaliën.
2. Doorslaande- of slecht hechtende ondergronden.
Zoals nicotinedoorslag, doorbloedende ondergronden, roetvlekken, vet- en vuilaanslag.
Als isolatiemiddelen dienen bekledingsstoffen aangebracht op een raamwerk o.a. linnen, jute, doeksoorten etc.
Ook zijn er verschillende plantsoorten die als isolatiemiddel gebruikt kunnen worden zoals o.a. klimop tegen een buitenmuur ter bestrijding van regendoorslag. Voor sommige objecten kunnen ook andere materialen een ongunstige invloed bestrijden.
Deze materialen zijn: kurk, polystyreen, aluminiumfolie, stanniol, teerpapier etc.
Ook met sommige verfprodukten kan men goede resultaten bereiken. Het bindmiddel moet dan een isolerende werking hebben.
Verven op basis van schellak, chloorrubber, D.D. en de in de handel zijnde isolatiemiddelen voldoen over het algemeen goed. In veel gevallen kan, als de kleur geen bezwaar is, ook een aluminiumverf een uitkomst zijn.
Elk geval zal afzonderlijk bekeken moeten worden en daarvoor het geschiktste middel aangewend moeten worden.
In speciale gevallen is het raadzaam een deskundige op dit gebied te raadplegen.
Behang op een linnenbespanning zorgt met de daarachter bevindende luchtlaag voor een goede isolatie. Ook met verschillende plaatsoorten wordt dit effect bereikt.
Andere materialen zoals o.a. polystyreen zorgen er voor dat vocht in de muur niet met behang in aanraking komt.
Ook sommige verfprodukten hebben een isolerend vermogen.
In veel gevallen zal het nodig zijn dat de ondergrond twee keer met verfmaterialen wordt behandeld. De lagen moeten dan kruislings en meestal met een zachte kwast worden aangebracht.
Een nadeel is echter dat ze niet ademend zijn zodat condensvocht uit het vertrek niet via de muur kan ontwijken.
home
| projecten | af-erkenning
| alg.voorwaarden | subsidie-info
| verklaringen | alles
over verf
alles over glas | alles over behang | alles over kleur | 4 seizoenen | links | sitemap | sponsoring | actueel | vacatures | contact
alles over glas | alles over behang | alles over kleur | 4 seizoenen | links | sitemap | sponsoring | actueel | vacatures | contact